Entrevista con Vino el Viernes: 10 años de amistad, crecimiento y nuevas canciones

Desde hace más de una década, Vino el Viernes ha conquistado el circuito independiente con canciones cargadas de emoción, energía y mucha honestidad. Con su nuevo sencillo “Demasiado Tarde”, la banda refleja el miedo, las dudas y la esperanza que acompañan a la adultez, manteniendo esa esencia de bailar entre la tristeza y la catarsis.

En esta charla con Blizz, Jesús Zamora nos habla sobre el trasfondo de “Demasiado Tarde”, la amistad como pilar de la banda, la madurez de sus letras, la construcción de su primer disco después de 10 años y los momentos que lo marcaron para dedicarse de lleno a la música.

Víctor Mojica: Amigo, ¿quién les hizo tanto daño para hacer esa canción? Está tremenda, la venía escuchando y es como si estuviéramos escuchando una canción de The Smiths de “estoy tan triste pero estoy bailando”, porque tiene un ritmo muy alegre pero la letra sí está para ir a terapia. Cuéntanos un poco de eso.

Jesús Zamora: La verdad, ahorita la canción la escribimos hace un par de años y es una serie de composiciones que han radicado en como nuestras incertidumbres y dudas entre la vida, tanto Serge y Ael como yo no nos hemos sentido como muy a gusto con lo que nos ha tocado vivir en estos últimos años y enfrentarnos como a esta etapa adulta, por así decirlo, ha sido muy complicada para nosotros y es algo que nos da mucho miedo, nos da hasta cierto punto enojo, nos hace cuestionarnos muchas cosas. Teníamos esta sensación de que estábamos muy decepcionados de lo que nos había pasado personalmente y fue que empezamos a escribir la letra, pero también queríamos dar una perspectiva distinta en el sentido de que: ok, nos sentimos así, pero tenemos la esperanza de que en algún momento todo sea distinto. Afortunadamente, últimamente las cosas van mejor, pero de eso trata Demasiado Tarde: de esta cuestión de no encontrarnos bien en ciertos momentos, de lo difícil que puede ser crecer, pero que a pesar de todo puede haber un panorama distinto más adelante.

Víctor Mojica: Sí, claro, ¿no? Al final de cuentas estas etapas del soltar, ¿no? Es como… Sí, muchas veces esta etapa, a veces en el pop punk, bueno, que lo he visto que es de hablando muchos temas sobre depresión y que te dicen está bien, no estar bien, pero pasan los años y siguen como que tocando el mismo tema y en su caso es como que está bien no estar bien, sí, pero ya es un tema que dejamos un poco atrás. Y ahorita, te digo, sí está bien no estar bien, pero también hay un motivo y hay una razón por la cual seguir adelante en ciertas situaciones de la vida. Esto creo que es lo que me ha gustado por parte de la banda, esto cómo han madurado ustedes en esa cuestión, que tocan temas de acorde a la edad del público al que van dirigiendo y que crecieron con ustedes a final de cuentas.

Jesús Zamora: Sí, muchas de nuestras canciones en cuestión lírica han ido cambiando conforme hemos ido creciendo. Siento que en un principio era todavía un poco más esperanzador y más ingenuo lo que pensábamos, de repente se ha vuelto un poco más trágico, de repente ahorita ya un poco más esperanzador nuevamente, entonces se ha ido cambiando en ese aspecto por las cosas que nos ha tocado vivir. Entonces también estamos muy contentos de que eso se vea reflejado en las canciones.

Víctor Mojica: Claro, ahorita en estos 10 años desde el 2014 la perspectiva, cómo se sienten los chicos de venir tocando en el metro y de ir tocando puerta en puerta? Ahorita ya han empezado a tener shows de mayor reconocimiento, ¿cómo han sentido toda esa transición? La amistad, ¿qué rol juega en ustedes como banda para estar tantos años juntos como banda?

Jesús Zamora: Pues yo siempre he sido de la creencia de que la amistad es de las cosas más importantes que hay en la vida y justamente es lo que nos ha permitido estar tanto tiempo juntos, porque hemos coincidido con muchos proyectos que a la larga han tenido que separarse, ya sea por necesidades o por otras cosas. La verdad, poder seguir con el proyecto obviamente se ha vuelto un reto por todo lo que implica el tiempo, la inversión, los ensayos, etcétera, que de repente pueden verse afectados por cómo llevamos nuestras rutinas. Yo tengo la fortuna de dedicarme a la música 100%, Seth se dedica a la actuaría, Ael tiene un emprendimiento de perros, entonces sí de repente es complicado coincidir, pero afortunadamente nos hemos hecho el espacio por la misma amistad que tenemos para poder seguir con el proyecto. Entonces, es un reto, pero afortunadamente la amistad es lo que nos hace seguir aquí.

Víctor Mojica: Sí, claro, justamente eso es a lo que me refiero y sí, justamente van bien en que van haciendo que esto funcione. Al final de cuentas es una relación en la que ustedes están viviendo y están pasando probablemente entre altas y bajas. Ahora bien, ¿qué viene para el resto del 2025 para la banda? Cuéntennos un poco.

Jesús Zamora: Pues ahorita estamos terminando nuestro décimo sencillo que se titula Claroscuro y va a ser un cierre a esta etapa de 10 canciones que hemos publicado desde el 2020 con Alespera, que fue el primer sencillo de esta tanda de canciones. Justo en esta inquietud de sentir que no habíamos hecho nada resurgió una idea muy antigua de hacer un disco. Cuando inició el proyecto, uno de los sueños era: hay que hacer un disco, pero por cómo se consume música actualmente y por nuestras posibilidades en ese momento fue algo que dejamos de lado. Mi mamá nos metió esta idea a inicios de año porque teníamos la meta de sacar tres sencillos en este 2025 y justo nos decía: “oigan, pero si ya tienen 10 canciones con estas tres nuevas, eso ya da para que hagan un disco, ¿no?”. Y fue como, ah, sí. Entonces se nos volvió a meter esa idea en la cabeza porque también de repente como la música es muy intangible, cuesta mucho trabajo darnos cuenta si en verdad logramos algo o si está pasando algo. Entonces el disco se ha convertido como en ese símbolo de: han pasado 10 años y hemos podido hacer todo esto. Tenerlo en nuestras manos sí es una sensación de alivio, de saber que hicimos algo, ¿sabes? Esa es nuestra meta que esperamos cumplir para finales de noviembre. Cada vez estamos más cerca, porque de repente se veía muy incierto: ¿sí lo vamos a lograr o no lo vamos a lograr? Pero afortunadamente las cosas se han ido acomodando para que esto suceda y esperemos pronto ya poder compartir la fecha exacta del estreno.

Víctor Mojica: Claro, claro, súper bien con esta cuestión. Ahora, ¿cuál fue su inspiración de ustedes para crear este nuevo sencillo? ¿En qué artista se pudieron haber inspirado?

Jesús Zamora: Pues musicalmente, a mí me gustan mucho los Foo Fighters y luego se ve en algunas de las producciones que hemos llegado a hacer. En la cuestión lírica, estamos muy influenciados por una banda de la Ciudad de México que se llamaba Miró. No sé si la llegaste a escuchar en algún momento.

Víctor Mojica: No, no la he escuchado, pero la vas a poder escuchar igual aquí en las escuchas de Blizz, en las recomendaciones. Ok, perfecto.

Jesús Zamora: Miró justamente sacó una canción en el 2014 que se llamaba Férrate y hablaba de la vida y de tratar de seguir adelante. Esa temática me impactó muchísimo y es algo que nosotros también hemos tratado de reflejar en nuestras canciones. La banda se ha vuelto como una especie de cápsula de tiempo de todas nuestras vivencias y de nuestras ganas, y a veces no tantas ganas, de estar vivo. Entonces, esas son influencias muy notorias en la música que hacemos.

Víctor Mojica: Claro, súper bien. Y ahora me gustaría que nos recomiendes algunas bandas en las que estés ahorita súper clavado, que digas: “oye, esta canción ahorita la tengo en mi top 1 de playlist de Spotify”.

Jesús Zamora: Pues obviamente ahorita todo el fenómeno de Oasis a mí también me trae muy emocionado. Soy muy fan, no me tocó verlos nunca y ahorita que regresaron he tratado de estar ahí. Oasis es parte del soundtrack de mi vida. Pero en cuestión de bandas en español que siento que vale la pena y que no tienen el foco que deberían, hay una banda que me gusta mucho que se llama Beta.

Víctor Mojica: Uy, sí, sí, sí. ¿A qué te refieres?

Jesús Zamora: Tuvimos la oportunidad de abrirles un show en el 2023 y se nos hace una banda muy chida, con la que coincidimos en varias cosas. También está el nuevo proyecto de Kusev que se llama 333, que ellos igual están a punto de sacar su primer disco. Se los recomiendo muchísimo. Me gusta mucho también la música que hace Kusev solo y obviamente todo lo que hizo con Miró. Esas también se las recomiendo.

Víctor Mojica: Ok, perfecto. Y ya para cerrar, la última pregunta. Es una pregunta que me gusta hacerle mucho a los artistas: ¿cuál fue el momento que te marcó en tu vida para decir “quiero dedicarme a esto, quiero vivir de esto y quiero ser 100% música, arte”?

Jesús Zamora: Híjole, yo creo que han sido varios momentos. El primero que recuerdo es que yo ya tomaba clases de música, pero no elegía bien un instrumento y apenas me estaba acercando a la batería, que es el instrumento con el que me quedé. Estaba tomando clases, pero no tenía esta idea de “me quiero dedicar a la música”. Tenía una banda con mis primos, ensayábamos en casa, con mis amigos de la secundaria intentábamos tener una banda y toda la onda. Pero cuando fui a un concierto de los Rolling Stones en el 2006, fui con mis papás y unos compañeros de la estancia. A mí se me hizo una locura. Nunca había ido a un concierto así y fue algo que me impactó bastante, decir como: “yo quiero ser parte de todo esto”. Entonces, ahí fue el momento donde se me metió como la idea de quererme dedicar a la música. Me metí a estudiar más tiempo y nunca me imaginé tener una banda, hasta que en el 2014 salió esta canción de Miró que se llamaba Férrate. Ahí fue otro momento que me hizo darme cuenta: “quiero componer canciones, quiero tener una banda”. También fue ese otro momento que me marcó muchísimo. Yo creo que esos dos fueron los más importantes.

Víctor Mojica: Los momentos que te marcaron, ¿no? Pues bueno, fue un gusto platicar contigo. La verdad, me gustó mucho la entrevista y las cosas que nos comentaste de lo que se viene para la banda. Entonces, ya estaremos publicando la entrevista y para que los asistentes estén al pendiente. Mucho éxito en terminar lo que es el disco y los demás shows que se vienen. Les mando un fuerte abrazo y un saludo muy enorme.

Jesús Zamora: Muchísimas gracias, Víctor. Y un gusto. Te agradezco el espacio.

Víctor Mojica: Al contrario, muchas gracias.

Jesús Zamora: Nos vemos.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat. Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur. Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum.

Escucha Vino el Viernes: