
Hay discos que marcan una etapa y otros que terminan convirtiéndose en una fotografía de quienes los hicieron. A diez años de You Are Going to Hate This, The Frights mira hacia atrás para recordar una de las etapas más importantes de su carrera, pero también para hablar de todo lo que ha sucedido desde entonces.
Antes de su esperado primer concierto en México, Blizz conversó con Marc Finn, baterista de The Frights, sobre la evolución de la banda, los riesgos que han tomado a lo largo de su trayectoria, la libertad de crear sin perseguir expectativas y la amistad que continúa siendo uno de los pilares del grupo.
Entre recuerdos, humor y una mirada honesta hacia su presente, The Frights se prepara para finalmente encontrarse con sus seguidores mexicanos y demostrar en vivo por qué su música ha encontrado tantos caminos para conectar con distintas generaciones de fans.
Ricardo Delgado (Blizz): Marc, mucho gusto. Antes que nada, muchas gracias por tomarte el tiempo para hablar con Blizz. Estamos muy emocionados de tenerte aquí. Este año se cumplen diez años de You Are Going to Hate This, un álbum que para muchos seguidores del indie rock y la música alternativa se convirtió en un disco definitorio. Diez años después, ¿cómo te sientes al mirar hacia atrás? ¿Qué significa hoy ese álbum para ustedes?
Marc Finn (The Frights): Muchas gracias. Es una forma muy bonita de decirlo.
Es curioso porque últimamente nos han hecho mucho esa pregunta, no solamente las personas que vienen a nuestros conciertos, sino también nuestros familiares y amigos. Más que cualquier otra cosa, el disco se ha convertido en una especie de marcador en nuestras vidas.
Éramos muy jóvenes cuando salió nuestro primer disco y todavía teníamos apenas 21 o 22 años cuando lanzamos You Are Going to Hate This. Así que cuando pienso en la creación de ese álbum, también pienso mucho en quiénes éramos como personas en aquel momento. Prácticamente seguíamos siendo niños.
Diez años después, seguir viendo que la gente disfruta esas canciones y que podemos hacer una gira de aniversario es algo muy gratificante. Es una sensación de validación que pocas veces tienes la oportunidad de experimentar haciendo este tipo de trabajo.
Cuando hicimos el disco realmente no sabíamos cómo iba a ser recibido. Incluso el título refleja un poco esa incertidumbre.
Para mí representa una de las primeras veces, quizá la primera, en que realmente tomamos un gran riesgo. Intentamos dejar que las canciones fueran lo que tenían que ser, sin una idea preconcebida de cómo debían terminar sonando.
Desde entonces hemos mantenido esa filosofía. No nos preocupa demasiado cómo llegar al sonido final de un disco. Lo importante es qué queremos hacer con las canciones que escribe Mikey.
Mikey escribe las canciones y después las lleva a la banda. A partir de ahí encontramos las partes, los tonos, la atmósfera y todo lo demás. Todo puede funcionar porque las canciones vienen del mismo compositor y después las interpretamos nosotros.
Ese disco nos dio mucha confianza. Una confianza que, sinceramente, no sabíamos si iba a funcionar hasta que salió.
Si hubiera sido un fracaso y ya no estuviéramos haciendo esto, probablemente habríamos pensado: «Tomamos un riesgo y no funcionó». Pero tomamos varios riesgos y funcionaron.
Estoy muy agradecido por eso.
Ricardo Delgado (Blizz): Entre You Are Going to Hate This y Ready When You Are han pasado por diferentes etapas, lanzado varios discos y explorado distintos sonidos. ¿Qué crees que ha cambiado más en The Frights durante este periodo?
Marc Finn (The Frights): No sé si nuestra confianza ha cambiado realmente, porque el impulso sigue siendo el mismo: tener confianza en que lo que estamos haciendo es bueno y que la gente lo disfrutará.
Lo que ha cambiado es que ahora nos gusta más retarnos a nosotros mismos.
Hemos pasado por diferentes etapas dentro de la banda, tanto en cuanto a integrantes como en las circunstancias en las que hemos grabado. A veces hemos tenido una semana para hacer un disco y otras veces un mes. También han cambiado nuestras experiencias con los sellos y todo eso modifica mucho la situación.
Creo que ahora tenemos una sensación de seguridad que antes no teníamos. Sabemos que hay personas que confían en nosotros para hacer algo que nos guste, porque también confían en nuestro criterio.
Eso es mucho mejor que intentar descubrir qué es lo que un fan podría estar esperando de nosotros.
Si hacemos algo que viene de nosotros, y después la gente lo escucha en vivo y le da tiempo para crecer, eventualmente encuentra su lugar dentro de nuestra discografía.
Eso sucede casi como un reloj.
Cada disco que hemos hecho ha necesitado tiempo para conectar en vivo. Incluso Ready When You Are. Recuerdo que pasó aproximadamente un año antes de que esas canciones realmente hicieran clic en los conciertos. De repente, un año después, todo el mundo estaba cantando.
Ya no nos preocupa tanto la recepción inmediata. Antes nos importaba un poco más porque estás empezando y quieres hacer un buen trabajo. Quieres que le guste a la gente.
Ahora simplemente me gusta hacer música porque quiero escuchar la siguiente canción que Mikey escribió. También disfruto cuando Richard encuentra un sonido increíble o cuando Jordan aporta algo nuevo.
Jordan se ha convertido en una parte fundamental de la banda. Entró después de este disco y ahora no puedo imaginar The Frights sin él.
Somos muy afortunados de haber tenido la oportunidad de construir sobre todo eso y llegar a un punto en el que tenemos tanta confianza.
Hoy nuestro parámetro de éxito es bastante sencillo: ¿nos gusta el disco? ¿Podemos tocarlo bien en vivo?
Estoy muy orgulloso de eso.
Ricardo Delgado (Blizz): Hablando de México, este será su primer concierto en el país. ¿Cómo se siente saber que ya tienen una base de seguidores tan apasionada aquí, incluso antes de haber tocado en México?
Marc Finn (The Frights): Voy a confiar en tu palabra. Es increíble escuchar eso.
Somos una banda del sur de California, de San Diego, donde existe una enorme población latina y mexicana. Imagino que nuestra música pudo haberse extendido un poco a través de esa conexión.
Pero me alegra mucho saber que podría ser así. Ya veremos qué sucede cuando lleguemos.
Lo que sí nos da tristeza es que haya tardado tanto. Ojalá esta no fuera nuestra primera vez, pero es una gran oportunidad para comenzar. Vamos a tocar en Ciudad de México y estoy seguro de que será fantástico. Creo que abrirá la puerta para muchas visitas más.
No hay realmente una buena razón por la que no hayamos ido antes. Simplemente nunca funcionó. Siempre había otras giras, estábamos grabando cosas y después llegó COVID.
Así que sí, es un poco absurdo. No existe una razón real y lamento que haya tardado tanto.
Pero saber que hay personas en otros países, lejos de donde crecimos, que quieren formar parte de esto es increíble.
Incluso si fueran diez personas y estuvieran felices de que estuviéramos ahí, para mí sería suficiente.
Al mismo tiempo, es muy emocionante tener la oportunidad de tocar en este lugar y contar con el apoyo de todos.
Así que, aunque me hubiera gustado que sucediera antes, estoy feliz de que esta sea nuestra primera vez porque creo que será algo muy especial.
Ricardo Delgado (Blizz): Además del concierto, ¿hay algo que quieras conocer, hacer o comer durante tu visita a México?
Marc Finn (The Frights): No, es una buena pregunta.
Nuestras esposas y novias también van a venir, así que todos queremos aprovechar esta oportunidad.
Tengo una lista de lugares de arquitectura que quiero conocer. Quiero ver todo lo que pueda. También estamos buscando hacer algún recorrido caminando y quizá hacer algo de canotaje en alguna reserva natural.
Siempre he querido conocer Ciudad de México. Todos nosotros, en realidad.
No sé si existe otra ciudad como esta en el mundo. Al menos así es como la imagino.
Si pudiera elegir algo de mi lista de deseos, me encantaría ver un partido en el Estadio Azteca. Siempre he querido ir.
Probablemente tenga que regresar en otra ocasión para hacerlo, pero si pudiera hacer cualquier cosa en Ciudad de México, sería ver un partido ahí.
Y seguramente vamos a comer muchísimo.
La idea es simplemente elegir una dirección y caminar. También queremos ver la mayor cantidad de arte posible.
Ricardo Delgado (Blizz): Para mí, y sé que también para muchos fans, su música siempre ha logrado equilibrar el humor, la vulnerabilidad y el caos. ¿Es algo que surge naturalmente o existe una intención consciente detrás de eso?
Marc Finn (The Frights): Creo que es más un resultado de que somos amigos que algo que intentemos hacer intencionalmente.
Además, ayuda mucho a mantener la cordura cuando intentas hacer esto durante mucho tiempo.
Creo que a la gente le gusta y responde cuando aparece en la manera en que interactuamos con ellos en vivo, cuando ponemos pequeños detalles escondidos en los discos o en el arte.
Evita que todo sea aburrido y también evita que parezca demasiado serio.
Hay muchas bandas serias que me encantan, pero estoy seguro de que todas ellas son un grupo de bromistas detrás del escenario.
Necesitas algo de humor para todo esto porque ser parte de una banda es algo bastante extraño y absurdo. Hoy en día necesitas romper un poco con eso.
Es saludable y también muestra cierta humanidad.
Cuando veo una banda que se siente suficientemente cómoda como para relajarse, divertirse y al mismo tiempo concentrarse cuando tiene que hacer su trabajo, pienso: «Están trabajando con amigos y con personas que realmente quieren hacer lo mejor posible».
Creo que a la gente le gusta vernos divertirnos porque prácticamente todos somos amigos desde la infancia.
Eso es algo muy valioso.
Los demás integrantes de la banda siempre han sido mucho más valientes y abiertos mostrando esa parte relajada. Cuando teníamos 21 o 22 años yo probablemente habría pensado demasiado en ello: «¿Estamos bromeando demasiado? ¿Estamos perjudicando nuestra imagen?»
Pero ahora entiendo que no.
En realidad, solo ayuda.
Los beneficios de eso y lo que representa son justamente parte de lo que hace que todo esto sea hermoso.
Es una manera de recordarle a la gente que somos personas como cualquiera.
Solo somos un grupo de personas muy afortunadas.
Ricardo Delgado (Blizz): Sus conciertos son conocidos por ser ruidosos, energéticos y también bastante impredecibles. Desde tu perspectiva como músico, ¿qué hace que un concierto de The Frights sea memorable?
Marc Finn (The Frights): Honestamente, nunca sé qué tipo de concierto vamos a tener, o mejor dicho, cómo va a reaccionar el público hasta que comenzamos.
Hemos estado en lugares donde, justo antes de tocar, todo el mundo está parado tranquilamente y pienso: «Será un concierto bastante tranquilo».
Y después están lanzando botes de basura por todas partes.
También ocurre lo contrario. A veces veo un público muy alborotado y algunas personas terminan viviendo el concierto de una manera completamente diferente.
Puede ser extraño cuando vas a otra parte de Estados Unidos o a otro país donde la manera de comportarse del público es distinta.
En nuestra última gira tuvimos un par de conciertos en Texas que parecían casi shows de hardcore, con muchísimo stage diving y toda esa energía.
Después llegamos a la costa este, donde hacía muchísimo calor y teníamos un lugar completamente lleno, pero la gente estaba muy concentrada escuchando. No estaban empujándose ni haciendo caos.
Ambos conciertos fueron increíbles. Tuvimos buenas respuestas y todo funcionó muy bien.
Simplemente nunca sé qué hará un público cuando comenzamos.
Pero siempre es divertido verlo suceder.
Creo que eso mantiene todo fresco.
Ricardo Delgado (Blizz): Para cerrar, para las personas que descubrirán a The Frights a través de esta entrevista y para todos sus fans en México, ¿qué mensaje les gustaría enviar antes de su primer concierto en el país?
Marc Finn (The Frights): Si no te gusta un disco, quizá haya otro que sí te guste.
Cuando nos ves en vivo, creo que todo empieza a tener sentido.
Es increíble poder tomar las canciones que escribe Mikey y llevarlas a la vida junto con nosotros. Todos tenemos nuestras propias habilidades y sonidos.
Estoy muy orgulloso de que mis compañeros tengan estilos muy distintivos.
Richard tiene una manera de tocar y un tono muy particulares. Mikey, obviamente, tiene sus canciones. Y Jordan, como mencioné antes, se convirtió en una pieza increíble para nosotros.
Tiene un estilo muy fuerte, centrado en los riffs, y es divertido poder liberar toda esa energía en determinados momentos.
Creo que hay muchas posibilidades para que alguien encuentre una canción de The Frights que le guste, precisamente porque nuestras canciones pueden sonar muy diferentes entre sí.
Hay gente que odia algunas de las cosas que hacemos porque piensa: «Esto no es punk. Esta canción tiene un ukelele. ¿Qué demonios?»
Y yo pienso: «Sí, tienes razón».
Pero quizá te guste la canción que viene después en el disco.
Y entonces descubres que es completamente diferente.
Es un riesgo hacer las cosas de esa manera, pero la recompensa es que existen muchos caminos para que las personas nos encuentren musicalmente.
Así que simplemente les diría: denle una oportunidad, salten entre los discos y explórenlos.
Nuestros álbumes son bastante diferentes entre sí.
Si uno no te gusta, quizá otro sí.
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat. Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur. Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum.


