
En su nuevo álbum As I Watch My Life Online, Late Night Drive Home se sumerge en las tensiones del mundo moderno: algoritmos, soledad, conexión, identidad y arte. Conversamos con Andre, Brian y Freddy sobre este universo digital cargado de emoción, sus influencias, su evolución desde un garage en El Paso hasta festivales internacionales, y su deseo de inspirar nuevas bandas en tiempos donde el indie también se redefine.
Ricardo Delgado:
Gracias, chicos. Estoy muy emocionado de estar aquí con ustedes. ¿Cómo están hoy?
Andre Portillo (voz y guitarra):
Muy bien, muy bien, no me puedo quejar.
Sí, bastante bien, hermano.
Ricardo Delgado:
Genial. Si les parece bien, me gustaría comenzar hablando un poco sobre el nuevo álbum, que se lanzó recientemente.
Andre Portillo (voz y guitarra):
Sí.
Ricardo Delgado:
Increíble. Así que la primera pregunta que tengo para ustedes es: ¿qué emociones o experiencias personales dieron origen a As I Watch My Life Online?
Andre Portillo (voz y guitarra):
El álbum es una colección de experiencias para todos nosotros. Empezamos hablando de la inteligencia artificial, de los avances tecnológicos y de cómo está evolucionando la sociedad. Queríamos condensar todas esas vivencias en un solo proyecto.
Brian Dolan (bajo):
Es difícil resumirlo en una sola emoción, porque realmente es una colección. Es como esos libros donde cada capítulo parece aislado, pero luego te das cuenta de que hay un hilo conductor. Las canciones evocan emociones distintas, y dentro de cada una, buscamos transformar el estado emocional de quien la escucha.
Freddy Baca (batería):
Nos obligamos a sumergirnos en un mundo muy introspectivo sobre internet. Empezamos a hablar de Dios, de la identidad propia, la identidad online y la real, de las ansiedades que eso conlleva… nos metimos muy a fondo. Existencial total.
Ricardo Delgado:
Todo eso está comprimido en el álbum. Y quería preguntarles: ¿sienten que el internet o los algoritmos los han moldeado o distorsionado como personas y artistas?
Andre Portillo (voz y guitarra):
Últimamente me he alejado un poco de las redes sociales. Es muy común en nuestra generación estar deslizando el dedo sin parar, y me ha pasado que después de horas no recuerdo ni lo último que vi. Pero también hay belleza en ello, porque puedes experimentar el arte de otros. Es como abrir la caja de Pandora: nunca sabes qué saldrá.
Ricardo Delgado:
Totalmente de acuerdo. ¿Qué canción fue la más difícil de escribir emocionalmente, y por qué?
Andre Portillo (voz y guitarra):
Probablemente la intro del álbum. Fue en la que más esfuerzo pusimos para resumir nuestras experiencias en una sola canción. Todos en la banda aportaron ideas sobre qué debía decir y de qué debía tratarse. Es como una declaración para todo el disco.
Ricardo Delgado:
Tuvimos la oportunidad de escuchar el álbum completo, y siendo totalmente transparente con ustedes —no lo digo solo por estar aquí—, me pareció excelente. De hecho, la siguiente pregunta es sobre canciones como “Day 2”, “Uncensored” o “Internet”. Para mí, esas canciones exploran la tensión entre conexión y soledad. ¿Cómo navegan esa dualidad personalmente?
Andre Portillo (voz y guitarra):
Ese es justo uno de los temas que abordamos: estamos hiperconectados, pero al mismo tiempo sentimos soledad, siendo solo una persona detrás de una pantalla. También está esa posibilidad de hacer amigos en línea y crear una conexión genuina. Luego te encuentras en persona y es algo hermoso.
Ricardo Delgado:
El álbum también tiene referencias literarias como Un Mundo Feliz. ¿Qué otras influencias no musicales influyeron en el disco?
Andre Portillo (voz y guitarra):
Un Mundo Feliz fue una recomendación de Brian, y cuando lo leí me impactó mucho por la forma en que retrata hacia dónde va nuestra sociedad. También la película Her, sobre un hombre que se enamora de una inteligencia artificial, fue muy influyente. Es interesante porque hoy en día ya hay gente que vive eso.
Además, vimos cosas como Catfish, el programa de MTV sobre personas que se hacen pasar por otras en línea. Todo ese caos nos sirvió de referencia.
Brian Dolan (bajo):
También hablamos mucho sobre inteligencia artificial, paradojas, filosofía relacionada con la tecnología…
Andre Portillo (voz y guitarra):
Y sin duda, Black Mirror fue una referencia constante.
Ricardo Delgado:
Sí, creo que Black Mirror es la referencia definitiva en estos temas. Gracias por compartir eso. Ahora quiero preguntarles sobre el proceso creativo y la producción. Sé que trabajaron con el productor Sonny Viperi, ¿qué fue lo más valioso de esa experiencia?
Freddy Baca (batería):
Hace un excelente café.
Andre Portillo (voz y guitarra):
¡Sí! Pero también fue una gran experiencia de aprendizaje. Trabajar con un productor es como añadir un nuevo miembro a la banda. Él entendió todo lo que le dimos, lo moldeó, y nos ayudó a soltar cosas que no eran necesarias.
Empezamos con demos, luego pasamos al estudio en vivo y tocamos todos los temas para darles forma. Fue algo hermoso. Sonny es un productor realmente talentoso.
Brian Dolan (bajo):
Aprendimos muchísimo con él. Tiene un conocimiento enorme y trabaja rapidísimo. Hay que estar atento todo el tiempo. Es impresionante verlo tomar tu sonido y transformarlo.
Andre Portillo (voz y guitarra):
Es como ver a un chef profesional cortar cebolla. Una locura.
Ricardo Delgado:
Increíble. Y al venir de grabaciones caseras, ¿hay algo que extrañaron del enfoque DIY?
Andre Portillo (voz y guitarra):
Grabar en casa permite más vulnerabilidad. Puedes experimentar y compartir sin filtro. Pero en el estudio debes estar completamente seguro de lo que haces, sin titubeos. Y el tiempo es limitado, más valioso.
Ricardo Delgado:
Vi en la prensa que están reinventando el indie para una era moderna. ¿Cómo ven su rol dentro de la escena indie hoy?
Brian Dolan (bajo):
Nuestra intención es mantener vivo el espíritu de banda dentro del indie. Mucha música se está volviendo electrónica, y aunque abrazamos eso también, seguimos usando instrumentos en vivo. Eso ya se está perdiendo.
Queremos explorar nuevas formas de hacer música con bases únicas, melodías distintas, y ojalá inspirar a otros a formar sus propias bandas.
Andre Portillo (voz y guitarra):
Sí, escribir música real. Por eso hacemos esto.
Ricardo Delgado:
¿Qué significa para ustedes venir de lugares como El Paso o Chaparral y ahora estar tocando en festivales como Coachella?
Andre Portillo (voz y guitarra):
Es muy humilde todo. Nos mantiene con los pies en la tierra, conectados a nuestras raíces y valores. Lo hemos abrazado desde el inicio en nuestra discografía. Pone todo en perspectiva.
Brian Dolan (bajo):
Pero también nos ha abierto a nuevas experiencias, como visitar ciudades grandes por primera vez. Cuando conocimos Nueva York, fue impresionante compartir eso con mis amigos.
Ricardo Delgado:
¿Tienen planes de gira para lo que resta del año o el siguiente? ¿México, Latinoamérica, Sudamérica?
Andre Portillo (voz y guitarra):
Sí, totalmente. Queremos recorrer el mundo. México es una prioridad, también Brasil. Hay varios lugares en los que soñamos tocar.
Ricardo Delgado:
¿Cómo están moldeando el show en vivo para este álbum? ¿Van a seguir la narrativa o será más una experiencia para disfrutar y sentir?
Andre Portillo (voz y guitarra):
Siempre intentamos dar el mejor show posible. Esta vez no será la excepción. Queremos transmitir nuestros mensajes, crear una comunidad, y esparcir el amor por la música.
Ricardo Delgado:
Esa es la belleza de los shows en vivo. Después de tantas interacciones digitales, ¿cómo se siente reconectar cara a cara con los fans?
Andre Portillo (voz y guitarra):
Es otro nivel. Las cifras en Spotify son abstractas, pero ver rostros reales en el público te recuerda que hay personas que escuchan tu música, que les importa lo que dices.
Brian Dolan (bajo):
Y es fascinante escuchar cómo interpretan nuestras canciones, cómo las usan para conectarse con otras personas. Eso es muy poderoso.
Ricardo Delgado:
¿Qué álbum o artista cambió su vida y aún resuena en su música?
Brian Dolan (bajo):
Arctic Monkeys, sin duda.
Andre Portillo (voz y guitarra):
Pierce the Veil, My Chemical Romance, The Strokes, Arctic Monkeys… incluso Justin Bieber. Es una mezcla de todo.
Freddy Baca (batería):
Hot Fuss de The Killers.
Ricardo Delgado:
¿Recuerdan el momento exacto en el que Late Night Drive Home dejó de ser un proyecto entre amigos?
Andre Portillo (voz y guitarra):
Sí, yo vivía en el garage de mis papás, ahí ensayábamos. Y de pronto la música explotó. Empezamos a recibir muchos mensajes diciendo que siguiéramos, que les encantaba lo que hacíamos. Eso me inspiró a no parar.
Brian Dolan (bajo):
Para mí fue cuando tocamos en Indie Fest en El Paso. Fue el show más grande que habíamos hecho y fue emocionante.
Freddy Baca (batería):
Para mí, nunca ha dejado de sentirse como tocar con mis amigos. Y espero que siempre sea así.
Ricardo Delgado:
Para quienes los descubran por esta entrevista, ¿cómo describirían el proyecto con sus propias palabras?
Andre Portillo (voz y guitarra):
Somos un grupo de amigos que ama la música y quiere compartir ese amor y mensaje con el mundo. Queremos revivir el amor por el rock.
Brian Dolan:
Si te gustan The Strokes o Arctic Monkeys, probablemente te gustemos.
Freddy Baca (batería):
Y si te gusta manejar de noche… esta es tu banda.
Ricardo Delgado:
Muchas gracias, chicos. Disfruté mucho esta conversación. No podemos esperar a tenerlos de vuelta en México.
Andre Portillo (voz y guitarra):
Gracias a ti por tu tiempo. Fue una gran charla.
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat. Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur. Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum.


