
El artista chileno conversa con Blizz sobre vulnerabilidad, inteligencia artificial, la búsqueda de una música más humana y el proceso personal detrás de su próximo álbum, Niño Triste.
En una industria marcada por la velocidad, los algoritmos y una conversación cada vez más intensa alrededor de la inteligencia artificial, LARÓ ha decidido mirar hacia otro lugar: la paciencia, la imperfección y la necesidad de hacer música desde un espacio profundamente humano.
Su próximo álbum, Niño Triste, que llegará el 12 de noviembre de 2026, funciona como una fotografía emocional de una etapa de su vida. Un disco atravesado por verdades incómodas, confesiones, miedo, deseo, tristeza y, eventualmente, la posibilidad de encontrarse con una versión más luminosa de sí mismo.
LARÓ habla sobre su reciente sencillo “Una Noche Más”, el valor de exponerse emocionalmente, su relación con la inteligencia artificial, la decisión de conservar una grabación hecha con un iPhone en “Ya no te hago falta” y esa búsqueda constante por colocar la emoción por encima de la perfección técnica.
Ricardo Delgado (Blizz): Estamos en una industria donde la velocidad, los algoritmos y ahora la inteligencia artificial están transformando constantemente la manera en que vivimos, escuchamos y creamos música. En tu caso parece existir una intención de ir en la dirección contraria y volver a lo esencial. ¿Cómo estás viviendo estas transformaciones desde tu música?
LARÓ: Cuando partí en esta carrera, una persona que quiero mucho me dijo que no hay nada más importante en la música que la paciencia y cultivar la paciencia. Creo que sigo viviendo bajo ese estandarte.
Siento que trabajar desde un lugar orgánico, intentando que el corazón se exprese de la manera más honesta posible, viene también con los ritmos que uno mismo tiene. Desde ahí siento que no estoy haciendo algo demasiado distinto de lo que he venido haciendo.
Por supuesto que existe ansiedad por cómo se está moviendo todo. Muchas veces pienso si estaré haciendo las cosas de una manera un poco desactualizada. También intento mantenerme al tanto de lo que está pasando, porque creo que existe muchísima creatividad y sabiduría en la actualidad y uno tampoco puede hacer vista gorda.
Pero hay que enfrentarlo desde lo que uno va sintiendo. Para mí se trata de encontrar el punto de equilibrio más sano.
Ricardo Delgado (Blizz): La industria musical ya ha atravesado muchas transformaciones: el CD, el streaming y otras tecnologías que en su momento generaron preocupación. ¿Consideras que lo que estamos viviendo con la inteligencia artificial es simplemente otro cambio o estamos frente a algo diferente?
LARÓ: A nivel histórico, creo que la misma historia nos entrega una respuesta. Cuando aparecen cosas nuevas que cambian o revolucionan la forma de entender una industria —o incluso el sistema mundial, como podría ocurrir con la inteligencia artificial— primero aparece el desorden y después nosotros comenzamos a ordenarlo como sociedad.
Aparecen leyes, estatutos y distintas herramientas que permiten organizar el caos que muchas veces genera el cambio. Creo que es un proceso natural que probablemente va a suceder también con la IA, y ahora estamos justamente en esa etapa de desorden.
Pienso que la inteligencia artificial puede ser positiva para la humanidad si sabemos ordenarla y regularla bien. También dependerá del poder que exista detrás de ella, de cómo quieran utilizarla y de qué intereses se empujen.
Tiene un potencial enorme y también puede tener consecuencias muy fuertes. Pero yo soy una persona que cree en la humanidad, creo en nosotros. Muchas veces necesitamos observar las consecuencias para aprender. Siento que estamos atravesando ese proceso.
Ricardo Delgado (Blizz): Este año has presentado tres sencillos como antesala de tu próximo álbum y el más reciente es “Una Noche Más”. ¿Qué representa esta canción dentro de la etapa que estás construyendo?
LARÓ: Representa un cambio, sin duda. A nivel sonoro me permití trabajar con sonoridades más pop y, desde mi perspectiva, también más maduras en términos de producción.
Pero ocurre algo también con la lírica. En este disco me propuse trabajar con verdades y no necesariamente esconderlas detrás de recursos demasiado literarios. La poesía puede abrir mundos y crear imaginarios maravillosos, pero esos mismos recursos también pueden convertirse en una manera de esconder ciertas verdades.
Con este disco quise acercarme más al lenguaje que podría existir en un diario de vida. “Una Noche Más” tiene mucho de eso y por lo mismo me provoca muchísimo pudor. Es una canción muy confesional.
Siento que marca un antes y un después respecto a aquello de lo que estoy dispuesto a hablar en mi música.
Es intimidante entregarme a ese nivel de intimidad frente a mi público, las redes sociales o incluso personas que no me conocen. Cuando salió estaba muerto de susto. Sentía prácticamente que la gente estaba leyendo mi diario de vida.
Pero decidí sacarla como single precisamente por el miedo que me provocaba.
La canción habla de no vivir las cosas a medias, de ir hacia aquello que provoca miedo, porque muchas veces detrás de esas emociones existe mucha sabiduría y muchas cosas que aprender.
Creo que cualquier proceso de valentía implica bastante cambio.
Ricardo Delgado (Blizz): Si miras los tres sencillos que has estrenado este año, ¿qué historia encuentras entre ellos? ¿Existe un hilo conductor que terminará de revelarse cuando escuchemos el álbum completo?
LARÓ: Sí. El disco se llama Niño Triste y creo que uno de los grandes hilos conductores está justamente en contar verdades y trabajar desde lugares confesionales.
Hay algo terapéutico en escribir. No creo que escribir necesariamente solucione las cosas, pero sí ayuda a observarse desde afuera.
Cuando pienso en las canciones de este disco, siento que existía un Diego que estaba viviendo desde la falta de goce, desde la falta de disfrute. Había un niño triste adentro que necesitaba ser visto, escuchado y expresado.
Con este disco le permití hablar. Le di una voz a ese niño interno que estaba triste y que probablemente se sentía poco escuchado.
Lo interesante es que muchas de estas canciones fueron escritas entre finales de 2024 y 2025, y hoy, en 2026, ya puedo experimentar cómo ese niño triste empieza a sentirse más feliz.
Estoy entrando en una etapa mucho más gozadora y mucho más alegre.
Por eso siento que este álbum representa una transición. Es un puente hacia un Diego y también hacia un proyecto más feliz.
No sé hacia dónde irá después, pero mi manera de entender mi propia música es como un testimonio de las cosas que quiero buscar, las cosas que me hacen falta y aquellas que observo y pienso: “me gustaría llegar ahí algún día”.
Cada disco encapsula un periodo de mi vida. Pienso que el día de mañana podré mirar hacia atrás y decir: “mira por las cosas que estaba pasando en ese momento”.
De alguna manera, cada obra termina convirtiéndose en una especie de diario de vida.
Ricardo Delgado (Blizz): De las canciones que forman Niño Triste, ¿hubo alguna que fuera particularmente difícil de incluir, ya fuera por un tema personal, artístico o sonoro?
LARÓ: Definitivamente “Una Noche Más”.
Fue la canción que más me costó sacar. Incluso pocas semanas antes de publicarla todavía estaba tomando la decisión de que realmente fuera un single.
Cuando salió llegué a pensar: “esto fue un error, no debería haberlo hecho; debería haberla dejado escondida para que nadie la escuchara”.
Curiosamente, escribirla no fue complicado. Fue prácticamente de un tirón. Hay canciones que uno tiene que ir a buscar y trabajar muchísimo, y existen otras que simplemente llegan. Esta fue una de esas.
Lo difícil fue mostrarla.
Pero hacerlo también se sintió como quitarse una curita enorme. La canción habla de vivir desde el corazón, de vivir sin miedo y también toca mi sexualidad y la bisexualidad.
Para mí, sin embargo, no se trata simplemente de decir “hola, soy bisexual”. Tiene que ver con todas aquellas cosas que pueden generar heridas y llevarte a ocultar tu verdad o impedirte vivir desde lo que realmente sientes.
La pregunta es: ¿qué estarías haciendo si no estuvieras viviendo con miedo?
Ese es para mí el tema central de la canción.
Por eso tuvo tanto sentido publicarla precisamente aunque me diera miedo. Si la había escrito como una forma de liberación personal, contarla y convertirla también en parte del relato del disco tenía que formar parte de ese proceso.
Quiero vivir mi vida porque me lo merezco y porque creo que todos merecemos poder salir a esta vida con el corazón abierto, a pesar de las dificultades.
Hoy todo parece estar demasiado calculado, estructurado y muchas veces incluso robotizado. Siento que una cuota importante de humanidad está también en dejar de estructurarnos tanto y permitirnos soltarnos un poco.
Ricardo Delgado (Blizz): En “Ya no te hago falta” decidiste conservar una interpretación de guitarra y voz registrada originalmente con un iPhone. ¿Qué tenía esa primera toma que hizo que decidieras mantenerla?
LARÓ: Alma.
Yo también soy productor musical y creo mucho en el lugar desde donde uno está registrando algo.
Para mí, ser productor tiene algo parecido a ser fotógrafo. Puedes tomar una fotografía técnicamente perfecta, pero es diferente cuando además existe una imagen que cuenta toda una historia.
Creo que la técnica está en función de lo emocional.
Hoy los teléfonos graban increíblemente bien y técnicamente estamos en un momento donde prácticamente cualquier dispositivo puede registrar con mucha calidad. Además, si miramos obras antiguas de los años cincuenta o sesenta, existen grabaciones hermosas que quizá técnicamente no son perfectas, pero suenan exactamente como necesitan sonar.
Con esta canción intenté hacer lo que normalmente uno haría: producir una maqueta, grabar los instrumentos por separado, las guitarras, las voces…
La escuché y dije: “esta no es la canción”.
La canción estaba en esa grabación inicial, cuando estaba en mi habitación, poco después de haberla escrito. Ahí estaba toda el alma.
Además, “Ya no te hago falta” habla también de dejar de buscar encajar en un espacio. Vivo en Santiago, una ciudad donde están pasando muchísimas cosas y donde existe una presencia enorme de la música urbana, mientras yo me dedico a tocar guitarra acústica.
Ese contraste me interesaba.
Incluso hay ciertos elementos líricos que juegan con el lenguaje urbano, pero precisamente por eso para mí era fundamental que musicalmente permaneciera únicamente como guitarra y voz.
El iPhone terminó siendo perfecto para eso.
Ricardo Delgado (Blizz): Para alguien que descubra tu música por primera vez a través de esta entrevista, ¿cómo presentarías el proyecto de LARÓ?
LARÓ: LARÓ es un proyecto de autor.
Y justamente por serlo, siento que relata muy bien mi proceso interno, mis momentos de vida y mis conclusiones.
No pienso mi música desde un lugar diseñado necesariamente para los demás. Las canciones nacen de una necesidad urgente de hacer música a partir de mis propios procesos personales.
Después decido compartirlas por si alguien también puede sentirse acompañado en esos procesos.
Creo que es música humana.
Me cuesta definirlo con un eslogan y tampoco me interesa demasiado hacerlo. LARÓ soy yo escribiendo canciones desde mi momento y mi vida. Soy yo jugando, viviendo el mundo a través de la música y queriendo compartirlo.
Eso es también lo bonito de ser artista.
Hay algo muy bello en compartir y poder entenderse a través de ese intercambio. Me interesa romper esa cuarta pared entre el artista y la persona.
Probablemente estas canciones no serían igual de transformadoras para mí si no me atreviera a compartirlas y descubrir qué sucede después con ellas.
Ricardo Delgado (Blizz): Niño Triste llega el 12 de noviembre. ¿Qué más debemos tener en el radar de LARÓ antes de terminar el año?
LARÓ: Viene una nueva canción y después tendremos una colaboración con Rosario Alfonso. Finalmente, el 12 de noviembre sale el disco.
Ya estamos en la última etapa de este proceso y todo se empieza a acelerar.
Este último trimestre del año se pasa volando y de aquí a noviembre prácticamente no queda nada. Siento que ahora viene la parte más entretenida, cuando vamos a empezar a sentir toda la potencia del disco.
Estoy muy entusiasmado y encantado de poder compartir también ese entusiasmo.
Ahora sí, el disco ya viene.
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat. Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur. Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum.





