
Hay bandas que crecen, evolucionan y se pulen. Y luego está Joyce Manor: una banda que sigue encontrando fuerza en lo inmediato, en lo incómodo y en lo brutalmente honesto.
En medio del lanzamiento de su nuevo material y con su regreso confirmado a México como parte del Warped Tour 2026, platicamos con la banda sobre nostalgia, memoria, procesos creativos y esa delgada línea entre recordar y romantizar el pasado.
Lo que encontramos no fue un discurso idealista, sino algo mucho más valioso: claridad.
Ricardo Delgado: Hey guys, ¿cómo están?
Joyce Manor: ¿Qué tal, man? Bien, ¿y tú? Todo bien, gracias.
Ricardo Delgado: Gracias por tomarse el tiempo para esto. Felicidades por el nuevo álbum. La primera pregunta que tengo es sobre el título I Used to Go to This Bar, se siente como un recuerdo pequeño con una carga emocional fuerte. ¿Cuándo algo tan poco extraordinario se convierte en una canción que realmente duele?
Joyce Manor: No lo sé, man. Solo agarro mi guitarra, toco algunos acordes y trato de cantar lo primero que se me viene a la mente. Normalmente es malo, pero así es como busco ideas. Estaba viendo la tele, así es como intento encontrar algo. Y esta es una de esas canciones donde las primeras líneas salieron muy fácil. Solo estaba jugando, como “iba a este bar cuando no tenía coche porque estaba cerca de mi depa”. Y fue como, “ok, esto está interesante, al menos para mí”. Y de ahí fue cuestión de ir encontrando la siguiente línea y la siguiente. Pero las primeras llegaron rápido. Sentí que había suficiente ahí como para expandirlo. Algo parecido pasó con “Heart Tattoo”, como “quiero un tatuaje de corazón, quiero que duela mucho”. Es algo medio tonto, pero conecta. Supongo que estaba flotando en mi subconsciente. Solo cantando sobre cosas simples.
Ricardo Delgado: Gracias, Barry. ¿Quieren agregar algo o pasamos a la siguiente?
Joyce Manor: Barry es el de las letras. Sí, yo escribo las letras.
Ricardo Delgado: Perfecto. Justo eso conecta con mi siguiente pregunta. Describieron las letras como nostálgicas de una época en la que estaban sin dinero, sin mucho pasando y sin nada que perder. ¿Extrañan esa simplicidad o es incómodo regresar a esos temas?
Joyce Manor: Creo que puedes sentir un poco de nostalgia por tus 20s de vez en cuando. Como “wow, mis 20s fueron divertidos”. Pero si lo piensas un segundo más, cómo eran realmente las cosas… era bastante miserable, doloroso y confuso. Y ahora soy mucho más feliz. Pero también era emocionante, todo estaba por delante. Así que sí, conforme creces empiezas a recordar esos “viejos buenos tiempos”, pero tratas de no hacerlo demasiado porque todavía hay mucha vida por vivir y cosas emocionantes pasando ahora. Pero sí, la tentación aparece cuando llegas a tus 30s.
Ricardo Delgado: Gracias. El álbum tiene una vibra nostálgica, pero no romantiza el pasado. Es como ver atrás con cariño, pero también con cierta incomodidad. ¿Fue algo intencional en el tono emocional?
Joyce Manor: Creo que ese impulso de romantizar tu pasado y pensar “no era increíble todo antes” siempre está presente. Pero no es muy interesante hacer un álbum solo sentado en un bar recordando los viejos tiempos. Lo interesante es romper esa visión idealizada y tratar de recordar cómo eran realmente las cosas: cómo te sentías, cómo veías el futuro, cómo te sentías contigo mismo. Eso es más difícil. Si eso se percibe en el disco, entonces hicimos un buen trabajo.
Ricardo Delgado: Trabajar con Brett Romnes como productor es enorme. ¿Cuál fue la primera cosa que sienten que cambió o desbloqueó en su proceso?
Joyce Manor: Nos retó a salir de nuestra zona de confort, definitivamente en el sonido. La forma en la que grabamos algunas canciones, especialmente “All My Friends Are So Depressed”. Era más una canción punk antes de que Brett trabajara en ella. Y él nos empujó a grabarla como algo más pop o rock. También es muy bueno sacando buenas tomas, haciéndonos sentir confiados y logrando grandes resultados de nosotros.
Ricardo Delgado: Brett ha hablado de moverse rápido y mantener la energía creativa en el estudio. ¿Qué decisiones rápidas definieron el sonido final del álbum?
Joyce Manor: Su enfoque para grabar guitarras fue diferente a lo que habíamos hecho en los últimos 12 años. Él simplemente encontraba un tono que le gustaba y decía “ok, grábalo así”. Eso hizo que todo sonara más urgente y emocionante. También generó una energía muy buena en el estudio porque estábamos avanzando en lugar de quedarnos horas buscando el sonido perfecto.
Joyce Manor: Brett es muy bueno. Y algo que aprendí trabajando con él es que es importante saber lo que quieres antes de empezar. Hemos trabajado con gente que solo prueba cosas sin dirección y te puedes perder mucho así. Brett escucha la canción, sabe qué tipo de guitarras quiere, probablemente sabe qué equipo usar y va directo a eso. Todo se mueve más rápido. No es como “probemos esto, ahora esto otro”. Eso puede volverse aburrido y no tiene que ver con capturar una buena interpretación. Puedes pasar horas intentando arreglar algo que no está roto sin saber realmente qué estás buscando.
Joyce Manor: Y además estás pagando cada segundo en el estudio.
Joyce Manor: Sí, Brett solo dice “sé lo que quiero y sé cómo lograrlo, hagámoslo”. Es una gran forma de trabajar.
Ricardo Delgado: Me encanta eso. Y corríjanme si estoy mal, pero entiendo que Brett comparó su estilo de escritura con Hemingway: directo, sin exceso. ¿Qué tan conscientes son de cortar todo lo innecesario?
Joyce Manor: Sí, creo que eso es una fortaleza de la banda. Soy un editor muy brutal. Eso significa que muchas ideas se quedan fuera. Y esas ideas luego se reutilizan en otros discos. Muchas cosas de este álbum venían de ideas que no entraron en Cody o en 40 oz. to Fresno. Terminas con muchas ideas interesantes que simplemente no encajaron en ese momento. Pero sí, soy un editor obsesivo y eso nos hace diferentes. Siento que muchas bandas no creen que cada canción tenga que ser la mejor, pero yo sí. Todas deben serlo. Cuando haces algo así, que realmente disfrutas de principio a fin, sientes que podrías literalmente enterrarte con ese disco y decir “ya, terminé”.
Ricardo Delgado: Hablando un poco de México y Latinoamérica, muchos fans han estado esperando su regreso. ¿Qué se necesita para que eso pase y qué esperan del primer Warped Tour en México?
Joyce Manor: Si es como nuestros shows anteriores allá, va a ser increíble. Los fans en México son de los mejores del mundo, con muchísima energía.
Joyce Manor: Creo que también habrá bandas mexicanas en el lineup, lo cual está muy cool. México tiene una escena muy fuerte, especialmente en la Ciudad de México, con muchas casas de shows. Va a ser algo intenso. Y está padre poder tocar en algo donde puede entrar mucha gente. Estamos muy emocionados por tocar para grandes audiencias en México.
Ricardo Delgado: Será increíble. ¿Están planeando side shows o algo adicional?
Joyce Manor: Probablemente no, porque habrá muchas bandas en ese momento. Pero esperamos que eso haga más fácil regresar más seguido.
Joyce Manor: Sí, probablemente no nos dejen hacer shows alternos porque quieren que todos vayan al festival. Pero definitivamente queremos regresar el próximo año. Ya es necesario, ha pasado mucho tiempo desde que tocamos en Ciudad de México.
Ricardo Delgado: Sus canciones funcionan muy bien en distintos idiomas, como ahora en español por la conexión emocional. ¿Han notado ese impacto en Latinoamérica?
Joyce Manor: Nuestros shows en México siempre han sido increíbles. No sabemos exactamente por qué conectan tanto con nosotros, pero estamos muy agradecidos. Amamos México.
Ricardo Delgado: Para quienes los descubren por primera vez, ¿cómo describirían su sonido?
Joyce Manor: Es una pregunta difícil. Tal vez algo como Weezer o Blink-182. Creo que encajamos muy bien en el Warped Tour.
Ricardo Delgado: Y para cerrar, si tuvieran que elegir una o dos canciones para introducir a nuevos escuchas, ¿cuáles serían?
Joyce Manor: Recomendaría “I Know Where Mark Chen Lives” y “Whatever It Was”.
Joyce Manor: Sí, totalmente de acuerdo.
Joyce Manor: No podemos esperar para el Warped Tour. Va a estar increíble. Y tampoco podemos esperar para volver y hacer una gira propia en México.
Ricardo Delgado: Seguro será increíble. Muchas gracias por su tiempo, de verdad aprecio la conversación y la oportunidad de dar más contexto a la audiencia.
Joyce Manor: Muchas gracias.
Joyce Manor: Gracias.
Joyce Manor: Muchas gracias, Ricardo.
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat. Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur. Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum.





