
Desde las calles de Bérgamo, una ciudad impregnada de historia pero lejos del bullicio de la industria musical, Meet Me in the Rain emerge como una banda que no solo crea canciones, sino historias. Formada inicialmente en 2018, el proyecto ha atravesado cambios profundos en su alineación, pero encontró su equilibrio con la formación actual: Lucrezia, la vocalista y fundadora; Simone, guitarrista; y Manuel, baterista y productor. Unidos por su amor al pop punk y una filosofía de experimentación constante, su música es una mezcla de emociones intensas y evolución creativa.
Con su nuevo sencillo «Amaze Me», Meet Me in the Rain se adentra en territorios sonoros frescos, fusionando el pop punk con el new wave y toques electrónicos. Pero más allá de su sonido, lo que realmente los define es su espíritu resiliente y su compromiso con transmitir honestidad emocional a través de sus letras.
En esta entrevista, Meet Me in the Rain comparte su recorrido como banda y los retos que enfrentaron al redefinir su identidad tras años de cambios. Hablamos sobre el significado detrás de su poético nombre, el impacto de su entorno local en su música y cómo buscan trascender las fronteras italianas para llevar su arte al escenario global. Para ellos, la lluvia es más que una metáfora; es un símbolo de momentos difíciles que, a pesar de todo, reflejan belleza. Con influencias que van desde Paramore y Stand Atlantic hasta el metalcore y la escena underground de Milán, la banda nos invita a explorar su universo sonoro en constante evolución.
Ricardo: Chicxs, muchas gracias por unirse. ¿Cómo están hoy?
Banda: Estamos bien.
Ricardo: Hoy tenemos el placer de estar con ustedes. Son de Bérgamo, Italia, si lo estoy pronunciando correctamente. Probablemente se pregunten por qué hacemos esta entrevista, y es porque en Blizz nos encanta descubrir música nueva, compartirla y conectar a artistas emergentes con nuevas audiencias.
Es así como los encontramos a ustedes y por eso queremos hablar sobre Meet Me in the Rain. Para comenzar.
¿Podrían contarnos un poco sobre sus orígenes? ¿Cómo se formó la banda y cómo se conocieron? ¿Hay alguna historia divertida detrás?
Simone: Creo que hay una historia interesante sobre esta banda porque Lucrezia es la única integrante original del grupo. Después de aproximadamente tres años, todos los miembros originales dejaron el proyecto por diversas razones.
Yo me uní al proyecto hace unos dos o tres años, pero incluso después de eso, más personas dejaron la banda. Hemos tenido muchos problemas con la alineación del grupo. Desde hace aproximadamente un año y medio, somos tres miembros: Lucrezia es la cantante, Manuel es el baterista y yo soy el guitarrista.
Con esta alineación, hemos comenzado a lanzar nuevas canciones. Por ejemplo, nuestro último sencillo, Amaze Me, es un experimento de new wave pop punk. Es nuestro primer experimento en ese estilo.
Lucrezia: Formé la banda en el verano de 2018 y estuvimos juntos por tres años. Después de la pandemia, el proyecto se complicó mucho, y ahí fue cuando conocí a Simone. Después de superar varios problemas, encontramos a nuestro «héroe», el baterista y productor (Manuel), y aquí estamos. Creo que tener tres miembros en la banda es más fácil que tener cinco.
Simone: Sí, definitivamente. Cuando éramos cinco, era muy difícil ponerse de acuerdo sobre la dirección del proyecto. Ahora que somos tres, es mucho más sencillo hablar y tomar decisiones.
Lucrezia: Esto nos permite experimentar con muchas cosas que antes no podíamos.
Ricardo: Hablando de Bérgamo, su ciudad tiene un encanto único según lo que he leído. ¿Cómo creen que su entorno local ha influido en la música que están creando?
Simone: Nuestro entorno local es un poco complicado. No vivimos en un pueblo pequeño, pero tampoco es una ciudad grande. No hay una gran escena musical en Bérgamo.
Sin embargo, estamos a unos 40 minutos de Milán, así que creo que nuestra música está más influenciada por la escena de esa ciudad. Vamos a muchos conciertos allí, y muchos amigos nuestros que tocan en otras bandas suelen presentarse en Milán.
En Bérgamo hay algunos locales pequeños que apoyan la música underground, pero no son tantos. En general, es difícil para una banda italiana llevar su música más allá de las fronteras del país.
Ricardo: ¿Qué artistas o bandas los inspiraron al principio y cómo creen que esas influencias han evolucionado con el tiempo?
Lucrezia: Cuando empezamos, yo quería hacer música parecida a la de Paramore o Tonight Alive. Pero ahora estamos evolucionando.
Manuel: Estamos experimentando mucho. Personalmente, tengo influencias electrónicas y de metalcore, lo que afecta la producción de nuestras canciones. Aunque intentamos mantener un sonido de pop punk alternativo, nos gusta explorar nuevas ideas.
La banda original tenía un EP grabado, pero el estilo actual es completamente diferente. El año pasado produjimos muchas canciones, pero seguimos ajustándolas, descartando algunas y trabajando en otras.
Simone: No tenemos una banda específica como referencia, pero creo que Stand Atlantic es una gran influencia para los tres. Cada uno de nosotros tiene diferentes inspiraciones. Por ejemplo, además de Stand Atlantic, me gustan mucho Neck Deep.
Sin embargo, muchas de mis influencias provienen de bandas locales y amigos que tocan música underground en Italia.
Ricardo: Es interesante ver cómo las influencias locales y globales se combinan en su música.
Manuel: Estamos tratando de sonar internacionales, de salir de Italia y de esforzarnos por parecer profesionales, ya sabes. Es a lo que aspiramos, como supongo que todo el mundo lo hace.
Ricardo: Para mí, el nombre Meet Me in the Rain suena como el título de una historia, una invitación especial o algo parecido. ¿Cómo eligieron el nombre? ¿Fue su primera opción o probaron con otros nombres antes?
Manuel: No tenemos nada que ver con el nombre. Esa pregunta se la tienes que hacer a ella. (Señala a Lucrezia). Pero creo que es porque somos personas muy tristes.
Simone: De hecho, cuando me uní a la banda, lo primero que pensé fue: «Oh, el nombre es tan genial que necesito unirme».
Ricardo: Es un nombre genial.
Simone: Aunque creo que es un poco largo.
Manuel: Pero creo que ella puede explicarlo mejor. (Señala a Lucrezia).
Lucrezia: Elegí el nombre junto con la formación original de la banda. A todos los miembros les gustaba la lluvia, el «petrichor», ese olor a tierra mojada después de la lluvia. Yo sugerí Meet Me in the Rain porque, para mí, suena como una promesa. Es como decir: «Si me amas, si te gusto, si realmente quieres, me encontrarás incluso bajo la lluvia».
Además, suena muy bien. Tiene una fluidez, un sonido poético. Puedes imaginar una historia detrás del nombre, puedes contar una historia.
Simone: Es como una promesa de encontrar a alguien incluso cuando las cosas van mal. Si las cosas van mal, muchas personas prefieren no encontrarse con nadie. Pero si realmente quieres ver a alguien incluso en los momentos difíciles, eso es algo hermoso. Así es como surgió el nombre.
Ricardo: Ahora me parece aún mejor. Quiero decir, ya era un nombre genial, pero con esta explicación y su trasfondo suena mucho más interesante.
Hablando un poco sobre su evolución y estilo musical, su sonido combina pop punk, como mencionaron al inicio, con rock alternativo y, a veces, toques electrónicos. ¿Cómo encontraron su estilo? Más allá de sus influencias y antecedentes, me interesa el proceso creativo al hacer música. ¿Cómo dieron con su sonido?
Lucrezia: La verdad, no lo sabemos.
Simone: Como dice Manuel, la mayoría de las veces simplemente seguimos la corriente.
Manuel: Sí, no lo sabemos.
Ricardo: Eso es perfecto. (Todos ríen).
Simone: Por ejemplo, nuestro primer sencillo con esta formación, lanzado a finales de 2024, es una canción bastante animada. Siempre quise crear una canción que hiciera que la gente quisiera saltar. Así que, cuando empecé a escribirla, pensé: «Necesitamos una canción que haga que la gente quiera saltar». Así fue como se construyó.
Pero nuestras otras canciones, como la que lanzaremos el próximo mes, son un poco diferentes. Creo que nuestra música está cambiando constantemente.
Manuel: El proceso suele ser que intentamos pre-grabar todo. Hacemos como un «esqueleto» de la canción, básicamente estructurando. Luego, Lucrezia añade la voz encima.
A veces, este proceso puede ser complicado. Por ejemplo, si una canción ya tiene un año, puede que no se sienta tan conectada con nosotros como antes. Entonces tenemos que ajustarla, modificarla o incluso descartarla.
Ricardo: Sí, entiendo perfectamente lo que estás diciendo.
Manuel: El año pasado hicimos nueve canciones y tratamos de moldearlas a lo que somos ahora, no a lo que éramos hace un año. Esto presenta muchos desafíos, como supongo que les pasa a todos los músicos. Es probablemente parte del proceso.
Ricardo: Exactamente. Y, por ejemplo, ahora que mencionan el proceso y hablando de Patrick o del EP debut, entiendo los cambios y todo eso. Pero ahora, ¿qué recuerdan sobre el proceso de creación de ese EP?
¿Y cómo lo ven ahora con la perspectiva del tiempo, especialmente mientras trabajan en su nueva música?
Lucrezia: Fue totalmente diferente, un proceso completamente distinto. Trabajamos en Patrick con el productor que teníamos en ese momento, pero realmente no sabíamos hacia dónde íbamos. Estábamos empezando. Creo que ahora somos mucho más profesionales.
Manuel: Ahora es más algo interno porque ahora producimos nosotros mismos en lugar de simplemente escribir la canción y luego buscar ayuda de un productor o un ingeniero de mezcla. Lo cual trae diferentes tipos de problemas, porque cuando trabajas con alguien externo, preparas la canción, se la entregas y ellos te ayudan a refinarla profesionalmente.
Ahora, como tenemos control total, si queremos agregar algo o volver a grabar algo, podemos hacerlo. Pero el riesgo es que el proceso se alargue demasiado. Cambiar demasiadas cosas, y la canción puede terminar demasiado sobre procesada, si eso tiene sentido.
Eso es algo que enfrentamos ahora, especialmente porque nuestro último sencillo tardó mucho en grabarse y procesarse. También porque todavía estoy aprendiendo, y experimentar lleva tiempo. Pero como proyecto, necesitamos lanzar música. Ese es el objetivo de todo esto.
Siento que esto le pasa a muchos músicos que ahora se auto-producen. Creo que se subestima este problema porque muchas canciones nunca ven la luz del día debido a problemas como pensar demasiado, rehacerse constantemente y nunca estar satisfecho con el resultado.
Simone: Sí. De hecho, muchas veces tengo que decirle que pare. Necesitamos detenernos porque no podemos seguir cambiando más cosas.
Lucrezia: Basta. La canción funciona.
Simone: Tenemos que lanzarla porque, si dependiera de él, seguiría intentando perfeccionarla.
Manuel: Quiero que sea perfecta, pero en algún momento sé que tengo que dejarla ir y permitir que la música hable por sí misma. No son los 2 dB en el ecualizador o el compresor lo que hará la diferencia. Pero es difícil soltarla cuando sientes que la canción te pertenece.
Simone: De hecho, creo que nuestra meta este año es…
Lucrezia: Producir más canciones.
Simone: …Y organizar mejor nuestro trabajo.
Tenemos otro sencillo que saldrá el próximo mes, y creo que el tercero será en mayo o julio. Ese tercero será un poco diferente porque será en italiano. Es algo fuera de este proyecto, pero queremos intentarlo.
Manuel: Es para nuestra gente.
Simone: Queremos entender cómo reacciona la escena aquí en Italia ante este sencillo. Pero creo que este año podemos organizarnos mejor para producir y lanzar más canciones.
Manuel: Es que perdimos mucho tiempo porque no teníamos un plan. No sabíamos cómo manejar las cosas. Y también está el problema habitual de los artistas: tienes que hacer la música, que sea buena, y luego promocionarla, marketing, reels, todo eso.
Es abrumador, especialmente porque somos tres personas. Entonces, tienes menos manos para trabajar, pero hay mucho por procesar y aprender. Tienes que aprender a promocionarte, a vender boletos. Eso es lo que queremos, y eso es lo que hemos estado haciendo.
Estamos intentando tener un plan esta vez y no solo hacer cosas al azar.
Simone: Cada músico quiere hacer música, pero no quiere promocionarla de la forma adecuada.
Manuel: Sabemos que hoy en día eso es una debilidad. Si solo haces música y la lanzas al mundo sin más, nadie la escuchará. Todos queremos que la gente escuche nuestra música, pero hay demasiados que no hacen lo necesario para encontrar a su audiencia, a las personas correctas que escuchen. Y eso es genial, lo que ustedes hacen, básicamente. Tratan de conectar a las bandas que promocionan con su público ideal.
Ricardo: Exactamente. Al final, se trata de conectar con las audiencias correctas de diferentes maneras.
Manuel: Eso es muy valioso. Es lo que hemos aprendido: no quieres dirigirte a alguien que no está interesado. Entonces, ¿cómo conectas con esas personas? Es increíble lo que hacen ustedes ahora en Blizz.
Ricardo: Y hablando de sus canciones y su música, me gustaría hablar sobre The Drift, el nombre de la canción. Corríjanme si me equivoco, pero quizás es solo mi percepción, pero parece tratar sobre luchas internas y una especie de paranoia. ¿Cómo logran transformar emociones tan intensas en canciones como esta?
Lucrezia: Creo que The Drift tiene una historia detrás. Surgió de un sueño del ex-guitarrista. No recuerdo muy bien la historia, pero él era un chico emo y tenía luchas internas, como todos nosotros.
Solo quería hacer una canción que pudiera expresar sus demonios.
The Drift trata de cuando sigues pensando en lo mismo, cuando te pierdes en tus pensamientos y no puedes llegar a la orilla, estás lejos, atrapado en las olas. Es algo así. Pero viene de un sueño.
Simone: No sé si te gustan nuestras letras, pero creo que ella es muy buena expresando lo que todos sentimos. Es muy buena poniendo esos sentimientos en palabras.
Ricardo: La inspiración a veces puede venir de cualquier lugar: una persona, una canción, una situación o algo similar. Y bueno, estaba escuchando su último sencillo, Amaze Me. Para mí, aborda temas sobre romper patrones mentales también. Entonces, me preguntaba, ¿qué los llevó a explorar este tema?.
Además, algo importante para mí es que el video musical de esta canción es increíble, tiene una estética única. Felicidades por eso. Pero me gustaría hablar más sobre esta canción en particular, ya que también es su último sencillo.
Lucrezia: Cuando escribí esta canción, estaba imaginando que me sentía como un maniquí, como una marioneta manipulada por un titiritero. Es una canción que trata sobre la manipulación mental, la manipulación emocional. Lo experimenté yo misma. Y creo que cuando te haces consciente de esta manipulación, simplemente quieres intentar romperla.
El laberinto en el video es una metáfora de esta lucha mental interna y de la manipulación. Intentas encontrar una salida. Pero cuando finalmente sales del laberinto… yo no soy una mala persona, creo. En la canción canto sobre eso: «Probablemente nunca me empujaste a resistir.»
Esa es la frase. El titiritero nunca te apoyará para encontrar tu salida del laberinto. Eso tienes que hacerlo tú mismo. Para el titiritero, todo es solo un juego. Sí, eso es.
Ricardo: Eso fue perfecto. Y sí, a veces podemos escuchar una canción y tener una percepción específica, pero es diferente cuando el artista puede proporcionar diferentes perspectivas o ideas. Hablando un poco más sobre la industria musical y la escena en Italia, ya mencionaron algo sobre ello, pero la industria musical está cambiando constantemente, no solo en Italia, sino en todo el mundo. Como artistas independientes o nuevos, los desafíos probablemente sean obvios, pero me gustaría hablar más sobre qué desafíos enfrentan actualmente y cómo los han superado, si ese es el caso.
Manuel: No hay mucho movimiento en este género, especialmente en Italia. En nuestro país, hay muchos artistas mayores que acaparan todas las regalías y demás. Además, tenemos compañías de distribución de regalías muy deficientes que prácticamente tienen el monopolio desde siempre.
En Italia hay muchas bandas de covers, y la gente no está realmente interesada en cosas nuevas. No se experimenta mucho; es una forma muy conservadora de escuchar música.
Sobre la industria actual, siento que vamos en declive, especialmente con Spotify. Siempre hablo de la sostenibilidad de los proyectos, porque cuando haces música, no es un secreto: necesitas dinero, aunque sea para el equipo, las lecciones, el tiempo que dedicas, aprender a tocar tu instrumento, grabar algo, mejorar, o tener un espacio para ensayar. Todo eso requiere una inversión considerable de tiempo y recursos, y muchas personas tienen varios proyectos al mismo tiempo.
Por eso siempre me enfoco en la sostenibilidad, porque para que un proyecto sobreviva, avance o encuentre a su audiencia, necesita ser sostenible a largo plazo. Ya sea para publicar suficiente música o para distribuirla de manera que alcance a la audiencia que deseas. Por eso tienes que aprender lo que mencionamos antes: marketing, promoción y, por supuesto, música.
La industria no te proporciona eso. Ahora he visto muchas cosas relacionadas con Spotify y los bots. Recientemente lo experimentamos de primera mano: obtuvimos una cantidad considerable de reproducciones en nuestra cuenta de Spotify. Al principio pensamos que se debía a los anuncios que estábamos probando para una playlist que creamos. Pero una semana después, recibimos un correo diciendo que parte de esas reproducciones eran falsas y eliminaron los conteos.
He oído historias de artistas que han sido baneados porque alguien infló sus reproducciones con bots. En algunos casos, las distribuidoras los penalizaron, como sucedió con DistroKid. Este tipo de cosas suceden, como las granjas de bots y la IA.
Personalmente, no creo que la IA sea una amenaza para nuestro género, porque gran parte del valor de la música radica en la historia detrás de ella. A las personas les interesa tu historia como artista. Lo que hemos aprendido del mercado es que, muchas veces, no se trata solo de la música. La música por sí sola no basta. Debes contar una historia con tu música, una historia sobre ti como artista.
Creo que muchas personas pasan por alto esta parte, piensan que su música es suficiente, pero no lo es. Las personas están interesadas en ti, en saber por qué creaste lo que hiciste. Si aprecian tu música, quieren saber más sobre ti, y muchos no cuentan con esa narrativa. Es un aspecto crucial que falta, y nosotros también estamos tratando de aprenderlo.
Ricardo: Definitivamente fue una pregunta algo abstracta, pero me encantó la respuesta.
Ahora tengo dos preguntas más para ustedes. Estoy disfrutando mucho esta conversación, pero no nos queda mucho tiempo. ¿En qué están trabajando actualmente? ¿Qué pueden compartir sobre el futuro de Meet Me in the Rain?
Manuel: Estamos trabajando en un plan porque literalmente nos estábamos quemando tratando de hacer todo al mismo tiempo. En la época de “Amaze Me”, por ejemplo, hicimos el videoclip antes de terminar la canción. Teníamos el video, pero no la canción lista, y eso nos desgastó mucho.
Ahora estamos tomándonos las cosas con más calma en cuanto al manejo de redes sociales y aprendiendo todo lo que mencioné antes. Estamos acumulando contenido para nuestro próximo lanzamiento. Planeamos lanzar todo en febrero: la canción junto con todos los videos y el contenido que hemos preparado para contar la historia detrás de ella.
Incluso hemos experimentado con un estilo tipo podcast para contar nuestra historia y atraer a una audiencia más allá de la música. Durante el rodaje del videoclip, hicimos tomas de nuestra performance y otras enfocadas en nuestra narrativa como banda, para cubrir todos esos aspectos. Pero lleva mucho tiempo, así que tuvimos que hacer una pausa.
Esto es lo que estamos planeando para esta parte del año. Estamos tratando de aprender de esta experiencia para que el próximo lanzamiento sea mejor. Además, queremos mantener la sostenibilidad, no solo económica, sino también mental. Esperamos que este año sea mejor que el anterior.
Ricardo:Totalmente, muchas gracias, chicos. Una última pregunta: para las personas que no los conocen, ¿cómo describirían a Meet Me in the Rain? Pueden usar palabras simples o complejas, lo que prefieran.
Lucrezia: Somos guerreros.
Manuel: Tratamos de resumirlo en pocas palabras y llegamos a algo como «guerreros,» pero con un enfoque más positivo. Hablamos de enfrentarse a los retos con actitud positiva, pero también de pasar a la acción. Sabemos lo que es quedarse atrapados en nuestros pensamientos y no hacer nada. Queremos promover esta idea de energía en movimiento.
Simone: Creo que el próximo sencillo que lanzaremos es un poco diferente a lo que Manuel acaba de describir, porque la canción habla de nosotros como banda.
Lucrezia: Es una especie de visión de cómo nos vemos en el futuro como una banda reconocida en la escena.
Simone: Estamos explicando el concepto del próximo sencillo, que es diferente al de otras canciones que hemos escrito.
Manuel: Le sugerí que escribiera una letra para una canción que ya teníamos, sobre cómo nos imaginamos en el futuro: cómo queremos percibirnos y lo que hemos logrado con todo el trabajo que estamos haciendo. Sé que puede parecer un poco de autoaprecio, pero quería que ella visualizara nuestro futuro como banda.
Ricardo: Me encanta esa idea. Sé que estas preguntas pueden ser abstractas y no siempre son fáciles de responder, porque, como artista, probablemente no piensas en eso todo el tiempo.
Manuel: Nadie lo pregunta normalmente.
Ricardo: Exacto. Ni siquiera como persona estás pensando en eso. Simplemente haces lo tuyo. Pero en una entrevista se trata de profundizar: explorar el proceso creativo y todo lo que rodea al proyecto. Nos encanta su música, y les agradecemos mucho por tomarse el tiempo de compartir su historia con nosotros.
Banda: Gracias. Fue un placer hablar contigo.
Manuel: Tus preguntas fueron increíbles. Nos ayudaron a mostrar una parte de nosotros.
Ricardo: Gracias a ustedes. Creo que es evidente que aman la música, y nosotros también. La música nos conecta.
Manuel: Y están haciendo algo importante por todos los artistas que no tienen esa oportunidad.
Simone: Si estamos aquí, es porque la música forma parte de nuestras vidas. Así que, gracias de nuevo.
Ricardo: Gracias a ustedes. ¡Encantado de conocerlos!
Banda: Adiós.
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat. Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur. Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum.





